บวชโตโต้ นายปวัฒน์ วงศ์ธิเบศร์ ลูกชายลำดับที่ 3 ของคุณแม่จรัญญา
และคุณพ่ิอดิเรก( ถึงแก่กรรม ) บวชในงานกฐิน บ้านคุณตาสุนทร
ซึ่งเป็นคุณพ่อของคุณน้าหนุ่ยภรรยาสุดที่รักของน้านุ้ย
ภาพ คุณแม่ และเพื่อนๆของ โตโต้
เริ่ม ตัดผมทรงวัยรุ่นออกจากหัว
ใกล้เสร็จแล้วล่ะ ตลกดี หล่อดี
พ่อนาคเอ้ย
ศรี ศรีวิสุทธิโชค ข้าพเจ้าจะขออุทิศร้องเป่า หมู่ฝูงเทวดาทั้ง 6 ช่องชั้นฟ้า นางพระคงคา นางพระธรณี พระภูมิเจ้าที่กรุงพาลี นายนิรัยบาล ทั้ง 4 ผู้เที่ยวตระเวนคอยจดบัญชีซึ่งคนทำการกุศล ฝ่ายเทวดาในเบื้องบนก็มาร้องสาธุการ ชมโพธิสมภารด้วยท่านทั้ง 2 ที่ได้เลี้ยงลูกมาจนบรรลุ ได้บวชเป็นภิกษุในพระพุทธศาสนา อันกุศลที่จะคณานั้นหาบ่มิได้ จึงนัดเอาแผ่นดินและแผ่นฟ้าสุลาลัยมาเป็นใบลาน เอาเขาพระสุเมรุอันตระหง่าน เป็นปากกา เอาน้ำในมหานครประเทศมาเป็นหมึกดำ น้ำนั้นก็แห้งเหือดหายลำจนสิ้นหมด ยังไม่ถึงอานิสงส์กำหนดที่ตนได้บวชในพระพุทธศาสนา
พ่อนาคเอ๋ย เมื่อพ่อจะย่างเท้าก้าวลงจากเคหา บ่ายหน้าไปสู่วัด พระอานิสงส์ก็จะตามไปปรนนิบัตรก้าวละกัณฑ์ จนถึงเขตขันธ์พระอุโบสถ จงกำหนดยั้งข่มอารมณ์เสียด้วยบาปและกรรม เพื่อจะนำตัวท่านออกจากสงสาร โทสะ โมหะ โลภะ จงประหารเสียให้หายเหตุ ก็จะนำเข้าสู่พระนิเวศน์เมืองแก้ว อันกล่าวแล้วคือ มหานิพพานอันยิ่งใหญ่
พีชายคนโต คุณโตมร
แห่นาค
ถึงแม้จะบวชเป็นพระภิกษุ แต่ก็ต้องเริ่มต้นด้วยการบวชเป็นสามเณรก่อนทุกครั้ง ผู้ที่จะบวชเป็นพระภิกษุต้องขอนิสัยจากพระอุปัชฌาย์ การจะอุปสมบทบวชเป็นพระภิกษุ บริขารต้องครบทุกอย่างที่เรียกว่าบริขาร 8 จึงจะสามารถบวชได้ สามเณรรับบาตรจากบิดามารดาที่นำมาประเคนเดินด้วยเข่าเข้าไปหาพระอุปัชฌาย์ น้อมบาตรถวายท่าน กราบลง 3 หน แล้วยืนขึ้นกล่าวคำขออุปสมบท
การบรรพชา เมื่อนาคได้เข้าไปในอุโบสถแล้ว นาคจะวันทาพระประธานอีกครั้งด้วยวิธีอย่างเดียวกันกับวันทาสีมา จากนั้นกลับไปนั่ง ณ สถานที่ที่จัดเตรียมไว้สำหรับนาค บิดา มารดา (หรือญาติผู้ใหญ่)มอบผ้าไตรให้นาค นาคคุกเข่ากราบ 3 หน ยื่นแขนประณมมือรับผ้าไตร จากนั้นประณมมือประคองผ้าไตรเข้าไปหาพระอุปัชฌาย์ เมื่อถึงแนวพระสงฆ์ให้คุกเข่าลงแล้วคลานเข่าเข้าไปถวายผ้าไตรนั้นแก่ท่าน รับดอกไม้ ธูปเทียนแพเครื่องสักการะ (มีผู้ส่งให้ข้างหลัง) ถวายพระอุปัชฌาย์ กราบลง 3 หน พระอุปัชฌาย์มอบผ้าไตรคืนให้ ประณมมือประคองผ้าไตร กล่าวคำ ขอบรรพชา นาคโน้มตัวเข้าไปใกล้ๆ พระอุปัชฌาย์เพื่อคล้องผ้าอังสะให้ จากนั้นนั่งพับเพียบลงประณมมือ ตั้งใจฟังโอวาทของพระอุปัชฌาย์
เมื่อเสร็จพิธีตามที่ได้กล่าวมาแล้วนี้ เป็นอันจบพิธีบรรพชาและอุปสมบท พระพุทธศาสนาก็จักได้ศาสนทายาทเพิ่ม เพื่อมาช่วยกันทำนุบำรุงให้พุทธศาสนาเจริญยิ่งๆ ขึ้นไป อีกทั้งการมีโอกาสได้บวชพระดำรงเพศสมณะเป็นผู้ตั้งใจฝึกฝนอบรมตนเอง แม้อาจเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็สามารถค้นหาแหล่งความสุขที่แท้จริง ศึกษาเรื่องราวความจริงของชีวิต เป้าหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์ ว่าเกิดมาทำไม ตายแล้วไปไหน บาปบุญคุณโทษ นรกสวรรค์ ภพนี้ภพหน้าและสังสารวัฏ ซึ่งเป็นความรู้ที่มีอยู่แต่ในพระพุทธศาสนาที่ทนทานต่อการพิสูจน์ แม้เวลาจะผ่านไปยาวนานแค่ไหน
ทอดกฐิน
การทอดกฐินเป็นกาลทาน ตามพระวินัยกำหนดกาลไว้ คือ ตั้งแต่แรม 1 ค่ำ เดือน 11 ถึงวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 ผู้มีจิตศรัทธาเลื่อมใส ใคร่จะทอดกฐิน ก็ให้ทอดได้ในระหว่างระยะเวลานี้ จะทอดก่อนหรือทอดหลังกำหนดนี้ ก็ไม่เป็นการทอดกฐิน
ครั้นกำหนดวันทอดกฐินแล้ว ก็เตรียมจัดหาเครื่องผ้ากฐิน คือไตรจีวร พร้อมทั้งเครื่องบริขารอื่น ๆ ตามแต่มีศรัทธามากน้อย (ถ้าจัดเต็มที่มักมี 3 ไตร คือ องค์ครอง 1 ไตร คู่สวดองค์ละ 1 ไตร)
การถวายผ้ากฐิน การถวายผ้ากฐินน้น คือ เมื่อพระสงฆ์ประชุมพร้อมกันแล้ว เจ้าภาพอุ้มผ้ากฐินนั่งหันหน้าตรงต่อพระประธาน ตั้งนะโม 3 จบ แล้วหันหน้ามาทางพระสงฆ์ กล่าวคำถวายผ้ากฐิน 3 จบ ถ้าเป็นกฐินสามัคคีก็มักเอาด้วยสายสิญจน์โยงผ้ากฐิน เมื่อจับได้ทั่วถึงกัน แล้วหัวหน้านำว่าคำถวาย ครั้นจบแล้ว พระสงฆ์รับว่า สาธุ เจ้าภาพก็ประเคนผาไตรกฐินแก่ภิกษุผู้เถระ ครั้นแล้วประเคนเครื่องบริขารอื่น ๆ เสร็จแล้ว พระสงฆ์ก็ทำพิธีมอบผ้าให้แก่ภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง ซึ่งเป็นพระเถระ มีจีวรเก่า รู้ธรรมวินัย ครั้นเสร็จแล้ว พระสงฆ์อนุโมทนา เจ้าภาพกรวดน้ำรับพร ก็เป็นอันเสร็จพิธีการทอดกฐินเพียงนี้
อนิสงส์กฐินสำหรับผู้ทอด
โดยทั่วไปผู้เขียนเองและแม้ผู้รู้บางท่านก็ยังไม่เคยพบในพระบาลีที่ระบุไว้โดยตรง แต่ว่าการทอดกฐินเป็นกาลทาน ปีหนึ่งทำได้ครั้งเดียว วันหนึ่งทำได้ครั้งเดียวในปีหนึ่ง ๆ ต้องทำภายในกำหนดเวลา และผู้ทอดก็ต้องตระเตรียมจัดทำเป็นงานใหญ่ ต้องมีผู้ช่วยเหลือหลายคน จึงนิยมกันว่าเป็นพิธีบุญที่อานิสงส์แรง น่าคิดอีกทางหนึ่งว่า พิธีเช่นนี้ได้ทั้งโภคสมบัติ เพราะเราเองบริจาค ได้ทั่งบริวารสมบัติเพราะได้บอกบุญแก่ญาติมิตรใหมาร่วมการกุศล กาลทานเช่นนี้ เรียกว่า ทานทางพระวินัย
หลังจากนั้น พระโตโต้ก็มาจำวัดที่ วัดป่าเรไร จ.ร้อยเอ็ด ออกไปงานบุญกุศลบ้านเจ้าภาพต่างๆ
กับพระเจ้าอาวาส ทุกวัน อีกทั้งได้รับกฐินที่มาทอดที่วัดป่าเรไร และยายก็ได้เห็นพระหลานชาย
คุณยายพัฒน์ ดีใจมาก
โยมแม่ กล่าวว่า สาธุ
ิอ่านแล้วสนุกดี กลับมาเขียนเพิ่มเติมหน่อยสิ ;)
ตอบลบนาค หล่อนะ
ตอบลบ